LIVRETO CELEBRATIVO
1. Antes de marcar o dia da coroação, o Santo Padre cuidará de observar se há alguma festa ou solenidade nos dias próximos, buscando celebrar em um desses dias. Ou, então, se celebrará em outro dia com grande número de fiéis:
a) Quando se realiza a entronização num Domingo, Solenidade ou Festa, usar-se-ão as leituras, cor e orações do dia. Nas Festas, utiliza-se a segunda leitura aqui disposta.
b) Quando se realiza a entronização num outro dia, usar-se-ão as leituras e orações aqui propostas (pelo papa). Pode-se trocar uma ou outra leitura, como parecer conveniente. A cor litúrgica será branca ou festiva.
2. Se organizará a Missa de modo Solene. Ela será, normalmente, celebrada ou na Basílica de São Pedro ou na Praça. Seja como for, o local será dignamente preparado. Além disso, se preparará o anel e o pálio (preto ou vermelho), junto ao túmulo.
3. Normalmente dois cardeais-diáconos desempenharão a função de diáconos.
4. Reunido o povo, os presbíteros, bispos e arcebispos, tomam seus lugares na praça ou na basílica, onde for se realizar a missa.
ORAÇÃO NO TÚMULO DE SÃO PEDRO
5. Inicia-se a procissão de entrada, com os diáconos, cerimoniários, cardeais e o celebrante.
6. Saindo da sacristia, a procissão dirige-se ao túmulo de São Pedro, enquanto canta-se um canto apropriado. Durante a procissão, por 3 vezes, o Mestre das Celebrações ajoelha-se voltado para o papa e queima uma estopa dizendo:
Mestre das Celebrações: Sancte Pater, sic transit gloria mundi!
TU ES PETRUS
ET SUPER HANC PETRAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
ET PORTÆ INFERI NON PRÆVALEBUNT ADVERSUS EAM.
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM.
7. Chegando no túmulo o Santo Padre faz uma breve oração silenciosa e o incensa. Depois, saindo do túmulo, os diáconos levam o anel e o pálio. Todos dirigem para a praça ou para a basílica.
CANTO DE ENTRADA
8. Enquanto isso, na praça ou na basílica, canta-se as Laudes Regiae:
CHRISTUS VINCIT! CHRISTUS REGNAT! CHRISTUS IMPERAT!
CHRISTUS VINCIT! CHRISTUS REGNAT! CHRISTUS IMPERAT!
EXAUDI, CHRISTE
EXAUDI, CHRISTE
ECCLESIAE SANTAE DEI SALUS PERPETUA
REDEMPTOR MUNDI, TU ILLAM ADIUVA
SANCTA MARIA, TU ILLAM ADIUVA
SANCTA MATER ECCLESIAE, TU ILLAM ADIUVA
REGINA APOSTOLORUM, TU ILLAM ADIUVA
SANCTE MICHAEL, GABRIEL ET RAPHAEL TU ILLAM ADIUVA
SANCTE IOANNES BAPTISTA, TU ILLAM ADIUVA
SANCTE IOSEPH, TU ILLAM ADIUVA
CHRISTUS VINCIT! CHRISTUS REGNAT! CHRISTUS IMPERAT!
EXAUDI, CHRISTE.
EXAUDI, CHRISTE.
SILVESTER., SUMMO PONTIFICI ET UNIVERSALI PAPE, VITA!
SALVATOR MUNDI, TU ILLUM ADIUVA
SANCTE PETRE, TU ILLUM ADIUVA
SANCTE PAULE, TU ILLUM ADIUVA
CHRISTUS VINCIT! CHRISTUS REGNAT! CHRISTUS IMPERAT!
EXAUDI, CHRISTE.
EXAUDI, CHRISTE.
EPISCOPIS CATHOLICAE ET APOSTOLICAE FIDEI CULTORIBUS,
EORUMQUE CURIS FIDELIBUS, VITA!
SALVATOR MUNDI, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE ANDREA, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE IACOBE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE IOANNES, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE THOMA, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE IACOBE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE PHILIPPE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE BARTHOLOMAEE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE MATTHAEE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE SIMON, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE THADDAEE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE MATTHIA, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE BARNABA, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE LUCA, TU ILLOS ADIUVA
SANCTE MARCE, TU ILLOS ADIUVA
SANCTI TIMOTHEE ET TITE, VOS ILLOS ADIUVATE
CHRISTUS VINCIT! CHRISTUS REGNAT! CHRISTUS IMPERAT!
EXAUDI, CHRISTE.
EXAUDI, CHRISTE.
IPSI SOLI IMPERIUM,
LAUS ET IUBILATIO
PER SAECULA SAECULORUM.
AMEN
CHRISTUS VINCIT! CHRISTUS REGNAT! CHRISTUS IMPERAT!
TEMPORA BONA HABEANT! TEMPORA BONA HABEANT!
REDEMPTI SANGUINE CHRISTI.
FELICITER! FELICITER! FELICITER!
PAX CHRISTI VENIAT!
REGNUM CHRISTI VENIAT!
DEO GRATIAS!
AMEN
9. O Santo Padre oscula o altar e o incensa. A missa prossegue com os ritos iniciais.
Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:
Pres: Em nome do Pai e do Filho e do Espírito Santo.
Ass: Amém.
O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:
Pres: A paz esteja convosco!
Ass: O amor de Cristo nos uniu.
ATO PENITENCIAL
O sacerdote de pé junto à cadeira, voltado para o povo, convida-os à penitência:
Pres: Irmãos, reconheçamos as nossas culpas para celebrarmos dignamente os santos mistérios.
Após um momento de silêncio, usa-se a seguinte fórmula:
Pres: Confessemos os nossos pecados...
Pres: Confessemos os nossos pecados...
Ass: Confesso a Deus todo-poderoso e a vós, irmãos, que pequei muitas vezes por pensamentos e palavras, atos e omissões, (batendo no peito) por minha culpa, minha tão grande culpa. E peço à Virgem Maria, aos anjos e santos, e a vós, irmãos, que rogueis por mim a Deus, nosso Senhor.
Voltando à cadeira e terminado o canto, o sacerdote, de pé, voltado para o povo, diz:
Pres: Deus todo-poderoso tenha compaixão de nós, perdoe os nossos pecados e nos conduza à vida eterna.
Ass: Amém.
Pres: Senhor, tende piedade de nós.
Ass: Senhor, tende piedade de nós.
Pres: Cristo, tende piedade de nós.
Ass: Cristo, tende piedade de nós.
Pres: Senhor, tende piedade de nós.
Ass: Senhor, tende piedade de nós.
CERIMONIAL ROMANO
RITO DE ENTRONIZAÇÃO PONTIFÍCIA
10. Após o Kyrie, o Santo Padre se assenta na cadeira, sem mitra. Os cardeais bispos de Albano, Porto-Santa Rufina e Óstia aproximam-se do pontífice, e impoem-lhe as mãos, um por vez, dizendo:
Cardeal Bispo de Albano:
Dei, ut praesentem, sine honore, quotiens mente sedula Hunc invocat sedem, ut peteret a te ad nos, et super hunc fámulum tuum Guido, quem elegistis et culmen totius communitatis apostolicae, iudicare gentem suam fausta illi, qui venerunt dignitatem majora dona ut summum artificium exerceat elevastes ut.
Cardeal Bispo de Porto-Santa Rufina:
Réspice, quæsumus; ut, ejus solito per modum amoris, qui effusus est super hunc fámulum tuum Guido, per gratiam Spiritus Sancti ita ut ab hoc fámulo Dei arcano modo comparuit, qui est caput Ecclesiae nostrae, et confortabatur plenus sit virtus.
Cardeal Bispo de Óstia:
Deus, qui vellent esse in Apostolo Petri consistere primus in interiore communionis in illos, et in universae christianae religionis lucratus est malum, non peto olheis propiciamente super hunc fámulum tuum Guido, et habens humilem sella est repente ille ad Apostolorum Principis throni quod ad dignitatem elevari possunt cumulant laudes et virtutes; In gravi et gubernandi Ecclesiam; Auxilium facere dignum te et benedicam tibi vitia pro merito possis.
11. O Cardeal Decano retira as mãos da cabeça do Sumo Pontífice e o impõe o anel do pescador.
IMPOSIÇÃO DO PÁLIO PASTORAL
12. O Cardeal Proto-Diácono aproxima-se do Santo Padre, e impõe o pálio pastoral, depois, os cerimoniários colocam os três cravos no pálio, enquanto o mesmo cardeal diz:
Proto-Diácono:
Et accipere se pallio induerit, quod est plenitudo honoris Pontificii Institution enim ex Deo Altissimo: et gloria ex virgine Maria mater eius, et sanctorum Apostolorum Petri et Pauli, et sancta Romana ecclesia.
SAUDAÇÃO DE OBEDIÊNCIA
13. O Santo Padre recebe, então, os cumprimentos dos cardeais presentes, ou, ao menos, de alguns deles. Enquanto isso, canta-se um canto apropriado.
TU ES PETRUS,
ET SUPER HANC PETRAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
TU ES PETRUS,
ET SUPER HANC PETRAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
ET PORTÆ INFERI NON PRÆVALEBUNT ADVERSUS EAM
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM
TU ES PETRUS,
ET SUPER HANC PETRAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
QUODCUMQUE LIGAVERIS SUPER TERRAM,
ERIT LIGATUM ET IN CÆLIS
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM
TU ES PETRUS,
ET SUPER HANC PETRAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
14. Depondo a mitra, o Santo Padre levanta-se e procede a missa.
HINO DE LOUVOR
Pres: Gloria in excelsis Deo...
Ass: GLORIA IN EXCELSIS DEO ET IN TERRA PAX HOMINIBUS
Ass: GLORIA IN EXCELSIS DEO ET IN TERRA PAX HOMINIBUS
BONAE VOLUNTATIS, LAUDAMUS TE,
BENEDICIMUS TE, ADORAMUS TE,
GLORIFICAMUS TE, GRATIAS AGIMUS TIBI PROPTER
MAGNAM GLORIAM TUAM, DOMINE DEUS,
REX CAELESTIS, DEUS PATER OMNIPOTENS.
DOMINE FILI UNIGENITE, IESU CHRISTE,
DOMINE DEUS, AGNUS DEI,
FILIUS PATRIS, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS;
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATIONEM NOSTRAM.
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS.
QUONIAM TU SOLUS SANCTUS, TU SOLUS DOMINUS,
TU SOLUS ALTÍSSIMUS, IESU CHRISTE,
CUM SANCTO SPIRITU: IN GLORIA DEI PATRIS.
AMEN.
16. Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres: Oremos...
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
Então o sacerdote abrindo os braços reza a oração;
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
Então o sacerdote abrindo os braços reza a oração;
Ó Deus, que, pelo conselho da vossa providência sobre o Bem-Aventurado Pedro, o superintendente dos outros apóstolos, quiseste que a vossa Igreja fosse edificada, olhai com misericórdia através de mim, vosso indigno servo, e concedei que aquele a quem designastes como Sucessor de Pedro possa seja o fundamento visível da unidade da fé e o fundamento do Seu povo.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, Vosso Filho, na unidade do Espírito Santo.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass: Amém.
LITURGIA DA PALAVRA
PRIMEIRA LEITURA
17. Os leitores, do ambão, dizem as leituras.
Leitor: Leitura da Profecia de Ezequiel.
Assim diz o Senhor Deus: “Vede! Eu mesmo vou procurar minhas ovelhas e tomar conta delas. Como o pastor toma conta do rebanho, de dia, quando se encontra no meio das ovelhas dispersas, assim vou cuidar de minhas ovelhas e vou resgatá-las de todos os lugares em que forem dispersadas num dia de nuvens e escuridão. Vou retirar minhas ovelhas do meio dos povos e recolhê-las do meio dos países para conduzi-las à sua terra. Vou apascentar as ovelhas sobre os montes de Israel, nos vales dos riachos e em todas as regiões habitáveis do país. Vou apascentá-las em boas pastagens e nos altos montes de Israel estará o seu abrigo. Ali repousarão em prados verdejantes e pastarão em férteis pastagens sobre os montes de Israel. Eu mesmo vou apascentar as minhas ovelhas e fazê-las repousar – oráculo do Senhor Deus. Vou procurar a ovelha perdida, reconduzir a extraviada, enfaixar a da perna quebrada, fortalecer a doente, e vigiar a ovelha gorda e forte. Vou apascentá-las conforme o direito”.
Ao final acrescenta:
Leitor: Palavra do Senhor!
Todos aclamam:
Ass: Graças a Deus.
SALMO RESPONSORIAL
S: O Senhor é o pastor que me conduz, não me falta coisa alguma.
Ass: O Senhor é o pastor que me conduz, não me falta coisa alguma.
S: O Senhor é o pastor que me conduz; não me falta coisa alguma.
Pelos prados e campinas verdejantes ele me leva a descansar.
Para as águas repousantes me encaminha, e restaura as minhas forças. R.
S: Ele me guia no caminho mais seguro, pela honra do seu nome.
Mesmo que eu passe pelo vale tenebroso, nenhum mal eu temerei.
Estais comigo com bastão e com cajado, eles me dão a segurança! R.
S: Preparais à minha frente uma mesa, bem à vista do inimigo;
com óleo vós ungis minha cabeça, e o meu cálice transborda. R.
S: Felicidade e todo bem hão de seguir-me, por toda a minha vida;
e, na casa do Senhor, habitarei pelos tempos infinitos. R
SEGUNDA LEITURA
Leitor: Leitura da Primeira Carta de São Pedro.
Caríssimos: Exorto aos presbíteros que estão entre vós, eu, presbítero como eles, testemunha dos sofrimentos de Cristo e participante da glória que será revelada: Sede pastores do rebanho de Deus, confiado a vós; cuidai dele, não por coação, mas de coração generoso; não por torpe ganância, mas livremente; não como dominadores daqueles que vos foram confiados, mas antes, como modelos do rebanho. Assim, quando aparecer o pastor supremo, recebereis a coroa permanente da glória.
Ao final acrescenta:
Leitor: Palavra do Senhor!
Todos aclamam:
Ass: Graças a Deus.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
TU ÉS PEDRO E SOBRE ESTA PEDRA EDIFICAREI A MINHA IGREJA:
E AS PORTAS DO INFERNO NÃO PODERÃO VENCÊ-LA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
19. Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác: Iube, domne, benedicere.
O sacerdote diz em voz baixa:
Pres: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne valeam nuntiare Evangelium suum: in nomine Patris et Filii + et Spiritus Sancti.
Diác: Amen.
EVANGELHO
20. O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:
Diác ou Sac: O Senhor esteja convosco!
Ass: E com o teu espírito.
O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Sac: Proclamação do Evangelho de Jesus Cristo, segundo Mateus.
Ass: Glória a vós, Senhor!
Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.
Diác ou Pres: Naquele tempo: Jesus foi à região de Cesaréia de Filipe e ali perguntou aos seus discípulos: Quem dizem os homens ser o Filho do Homem? Eles responderam: Alguns dizem que é João Batista; outros que é Elias; Outros ainda, que é Jeremias ou algum dos profetas. Então Jesus lhes perguntou: E vós, quem dizeis que eu sou? Simão Pedro respondeu: Tu és o Messias, o Filho do Deus vivo. Respondendo, Jesus lhe disse: Feliz es tu, Simão, filho de Jonas, porque não foi um ser humano que te revelou isso, mas o meu Pai que está no céu. Por isso eu te digo que tu és Pedro, e sobre esta pedra construirei a minha Igreja, e o poder do inferno nunca poderá vencê-la. Eu te darei as chaves do Reino dos Céus: tudo o que tu ligares na terra será ligado nos céus; tudo o que tu desligares na terra será desligado nos céus.
21. Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Palavra da Salvação!
O povo aclama:
Ass: Glória a vós, Senhor!
O sacerdote beija o livro, rezando em silêncio:
Pelas palavras do Santo Evangelho sejam perdoados os nossos pecados.
22. Terminada a homilia, seja feita a profissão de fé.
Pres: Professemos a nossa fé...
Ass: Creio em Deus Pai todo-poderoso, criador do céu e da terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor;
Todos se inclinam.
que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu na Virgem Maria,
Todos erguem-se.
padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos céus, está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, donde há de vir a julgar os vivos e os mortos; creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica, na comunhão dos santos, na remissão dos pecados, na ressurreição da carne, na vida eterna. Amém.
LITURGIA EUCARÍSTICA
23. Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice e o missal.
CANTO DE OFERTÓRIO
PROVAI E VEDE QUÃO SUAVE É O SENHOR, FELIZ É O HOMEM QUE TEM NELE O SEU REFÚGIO!
TEMEI O SENHOR, SEUS SANTOS, TODOS, PORQUE NADA FALTARÁ AOS QUE O TEMEM!
BENDIREI O SENHOR DEUS EM TODO TEMPO, SEU LOUVOR ESTARÁ SEMPRE EM MINHA BOCA.
MINHA ALMA SE GLORIA NO SENHOR, QUE OUÇAM OS HUMILDES E SE ALEGREM.
PROVAI E VEDE QUÃO SUAVE É O SENHOR, FELIZ É O HOMEM QUE TEM NELE O SEU REFÚGIO!
TEMEI O SENHOR, SEUS SANTOS, TODOS, PORQUE NADA FALTARÁ AOS QUE O TEMEM!
CELEBRAI AO SENHOR DEUS COMIGO, EXALTEMOS TODOS JUNTOS O SEU NOME.
PROCUREI O SENHOR ELE ME OUVIU, E DE TODOS OS TEMORES ME LIVROU.
PROVAI E VEDE QUÃO SUAVE É O SENHOR, FELIZ É O HOMEM QUE TEM NELE O SEU REFÚGIO!
TEMEI O SENHOR, SEUS SANTOS, TODOS, PORQUE NADA FALTARÁ AOS QUE O TEMEM!
CONTEMPLAI A SUA FACE ALEGRAI-VOS, VOSSOS ROSTO NÃO SE CUBRA DE VERGONHA.
O SENHOR ESCUTA O POBRE, ELE O LIBERTA DE TODA ANGÚSTIA.
PROVAI E VEDE QUÃO SUAVE É O SENHOR, FELIZ É O HOMEM QUE TEM NELE O SEU REFÚGIO!
TEMEI O SENHOR, SEUS SANTOS, TODOS, PORQUE NADA FALTARÁ AOS QUE O TEMEM!
23. Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucaristia, ou outros dons para auxílio da comunidade e dos pobres.
24. O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo pão que recebemos de vossa bondade, fruto da terra e do trabalho humano, que agora vos apresentamos, e para nós se vai tornar pão da vida.
Se não houver canto ao ofertório, poderá o sacerdote recitar em voz alta as palavras acima, e o povo acrescentar a aclamação:
R. Bendito seja Deus para sempre!
25. O diácono ou o sacerdote derrama o vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio:
Pelo mistério desta água e deste vinho possamos participar da divindade do vosso Filho, que se dignou assumir a nossa humanidade.
26. Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que recebemos de vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano, que agora vos apresentamos e que para nós se vai tornar vinho da salvação.
Coloca o cálice sobre o corporal.
Se não houver canto ao ofertório, poderá o sacerdote recitar em voz alta as palavras acima, e o povo acrescentar a aclamação:
R. Bendito seja Deus para sempre!
27. O sacerdote, inclinando, reza em silêncio:
De coração contrito e humilde, sejamos, Senhor, acolhidos por vós; e seja o nosso sacrifício de tal modo oferecido que vos agrade, Senhor, nosso Deus.
28. Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois, o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.
29. O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lavai-me, Senhor, de minhas faltas e purificai-me de meus pecados.
ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS
Pres: Orai, irmãos e irmãs, para que o nosso sacrifício seja aceito por Deus Pai todo-poderoso.
Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas;
Pres: Suplicamos-te, ó Senhor, que sejas apaziguado pelos dons oferecidos, e à tua santa Igreja, juntamente comigo, a quem tu mesmo estabeleceste como pastor, por constante proteção e orientação.
Por Cristo, nosso Senhor.
PREFÁCIO DOS DOMINGOS DO TEMPO COMUM VIII
A IGREJA REUNIDA PELA UNIDADE DA SANTÍSSIMA TRINDADE
Iniciando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz:
Pres: O Senhor esteja convosco!
Ass: E com o teu espírito.
Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres: Corações ao alto!
Ass: O nosso coração está em Deus.
O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres: Demos graças ao Senhor, nosso Deus!
Ass: É nosso dever e nossa salvação.
O sacerdote, de braços abertos, continua o Prefácio...
Pres: Na verdade, é justo e necessário, é nosso dever e salvação dar-vos graças, sempre e em todo lugar, Senhor, Pai Santo, Deus eterno e todo-poderoso, por Cristo, Senhor nosso. Quisestes reunir de novo, pelo sangue do vosso Filho e pela graça do Espírito Santo, os filhos dispersos pelo pecado. Vossa Igreja, reunida pela unidade da Trindade, é para o mundo o corpo de Cristo e o templo do Espírito Santo, para a glória da vossa sabedoria. Unidos à multidão dos anjos e dos santos, proclamamos vossa bondade, dizendo a uma só voz...
Ass: Santo, Santo, Santo, Senhor Deus do universo! O céu e a terra proclamam a vossa glória. Hosana nas alturas! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
ORAÇÃO EUCARÍSTICA I
31. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres: Pai de misericórdia, a quem sobem nossos louvores, nós vos pedimos por Jesus Cristo, vosso Filho e Senhor nosso,
une as mãos e traça o sinal da cruz sore o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:
que abençoeis + estas oferendas apresentadas ao vosso altar.
O povo aclama:
Ass: Abençoai nossa oferenda, ó Senhor!
O sacerdote, de braços abertos, prossegue:
Pres: Nós as oferecemos pela vossa Igreja santa e católica: concedei-lhe paz e proteção, unindo-a num só corpo e governando-a por toda a terra. Nós as oferecemos também por mim vosso indigno servo e papa, Bispo de Roma, e por todos os que guardam a fé que receberam dos apóstolos.
O povo aclama:
Ass: Conservai a vossa Igreja sempre unida!
32. Memento dos vivos
1C: Lembrai-vos, ó Pai, dos vossos filhos e filhas N. N.
une as mãos e reza em silêncio.
De braços abertos, prossegue:
e de todos os que circundam este altar, dos quais conheceis a fidelidade e a dedicação em vos servir. Eles vos oferecem conosco este sacrifício de louvor por si e por todos os seus, e elevam a vós as suas preces para alcançar o perdão de suas faltas, a segurança em suas vidas e a salvação que esperam.
O povo aclama:
Ass: Lembrai-vos, ó Pai, de vossos filhos!
33. "Infra actionem"
2C: Em comunhão com toda a Igreja celebramos o dia santo da ressurreição de nosso Senhor Jesus Cristo. Veneramos também a Virgem Maria e seu esposo São José, os santos apóstolos e mártires: Pedro e Paulo, André, (Tiago e João, Tomé, Tiago e Filipe, Bartolomeu e Mateus, Simão e Tadeu, Lino, Cleto, Clemente, Sisto, Cornélio e Cipriano, Lourenço e Crisógono, João e Paulo, Cosme e Damião), e todos os vossos Santos. Por seus méritos e preces concedei-nos sem cessar a vossa proteção. (Por Cristo, Senhor nosso. Amém).
O povo aclama:
Ass: Em comunhão com toda a Igreja aqui estamos!
34. O sacerdote, com os braços abertos. continua:
Pres: Recebei, ó Pai, com bondade, a oferenda dos vossos servos e de toda a vossa família. Nós a oferecemos também por aqueles que fizestes renascer pela água e pelo Espírito Santo, dando-lhes o perdão de todos os pecados. Dai-nos sempre a vossa paz, livrai-nos da condenação eterna e acolhei-nos entre os vossos eleitos.
Une as mãos.
(Por Cristo, Senhor nosso. Amém.).
35. Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz:
Pres: Dignai-vos, ó Pai, aceitar e santificar estas oferendas, a fim de que se tornem para nós o Corpo e o Sangue de Jesus Cristo, vosso Filho e Senhor nosso.
O povo aclama:
Ass: Santificai nossa oferenda, ó Senhor!
O sacerdote une as mãos.
36. Nas fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor sejam proferidas de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Pres: Na noite em que ia ser entregue,
toma o pão, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, e prossegue:
ele tomou o pão em suas mãos,
eleva os olhos,
elevou os olhos a vós, ó Pai, deu graças e o partiu e deu a seus discípulos, dizendo:
TOMAI, TODOS, E COMEI: ISTO É O MEU CORPO,
QUE SERÁ ENTREGUE POR VÓS.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena, fazendo genuflexão para adorá-la.
37. Então prossegue:
Pres: Do mesmo modo, ao fim da ceia,
toma o cálice nas mãos, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, e prossegue:
ele tomou o cálice em suas mãos, deu graças novamente e o deu a seus discípulos, dizendo:
TOMAI, TODOS, E BEBEI: ESTE É O CÁLICE DO MEU SANGUE,
O SANGUE DA NOVA E ETERNA ALIANÇA,
QUE SERÁ DERRAMADO POR VÓS E POR TODOS, PARA A REMISSÃO DOS PECADOS.
FAZEI ISTO EM MEMÓRIA DE MIM.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e faz genuflexão para adorá-lo.
38. Em seguida, diz:
Pres: Mistério da fé!
O povo aclama:
Ass: Anunciamos, Senhor, a vossa morte e proclamamos a vossa ressurreição. Vinde, Senhor Jesus!
39. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres: Celebrando, pois, a memória da paixão do vosso Filho, da sua ressurreição dentre os mortos e gloriosa ascensão aos céus, nós, vossos servos, e também vosso povo santo, vos oferecemos, ó Pai, dentre os bens que nos destes, o sacrifício perfeito e santo, pão da vida eterna e cálice da salvação.
O povo aclama:
Ass: Recebei, ó Senhor, a nossa oferta!
40. Prossegue, de braços abertos:
Recebei, ó Pai, esta oferenda, como recebestes a oferta de Abel, o sacrifício de Abraão e os dons de Melquisedeque.
41. Une as mãos e inclina-se, dizendo:
Nós vos suplicamos que ela seja levada à vossa presença, para que, ao participarmos deste altar, recebendo o Corpo e o Sangue de vosso Filho,
ergue-se e faz sobre si o sinal da cruz, dizendo:
sejamos repletos de todas as graças e bênçãos do céu.
Une as mãos.
(Por Cristo, Senhor nosso. Amém).
O povo aclama:
Ass: Recebei, ó Senhor, a nossa oferta!
42. Memento dos defuntos.
O sacerdote, de braços abertos, diz:
3C: Lembrai-vos, ó Pai, dos vossos filhos e filhas N. N. que partiram desta vida, marcados com o sinal da fé. Recordamos, especialmente, a senhora Ana Lúcia, avó de Sua Santidade.
Une as mãos e reza em silêncio.
De braços abertos, prossegue:
A eles, e a todos os que adormeceram no Cristo, concedei a felicidade, a luz e a paz.
Une as mãos.
(Por Cristo, Senhor nosso. Amém).
O povo aclama:
Ass: Lembrai-vos, ó Pai, dos vossos filhos!
43. Bate no peito dizendo:
4C: E a todos nós pecadores,
de braços abertos, prossegue:
que confiamos na vossa imensa misericórdia, concedei, não por seus méritos, mas por vossa bondade, o convívio dos Apóstolos e Mártires: João Batista e Estêvão, Matias e Barnabé, (Inácio, Alexandre, Marcelino e Pedro; Felicidade e Perpétua, Águeda e Luzia, Inês e Cecília, Anastácia) e todos os vossos santos.
Une as mãos:
Por Cristo, Senhor nosso.
O povo aclama:
Ass: Concedei-nos o convívio dos eleitos!
44. E o sacerdote prossegue:
4C: Por ele não cessais de criar e santificar estes bens e distribuí-los entre nós.
45. Ergue o cálice e a patena com a hóstia, dizendo:
Pres: Por Cristo, com Cristo, em Cristo, a vós, Deus Pai todo-poderoso, na unidade do Espírito Santo, toda a honra e toda a glória, agora e para sempre.
O povo aclama:
Ass: Amém.
ORAÇÃO DO SENHOR
46. Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres: Rezemos, juntos, a oração como o Senhor Jesus nos ensinou...
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass: Pai nosso que estais nos céus, santificado seja o vosso nome; venha a nós o vosso reino, seja feita a vossa vontade, assim na terra como no céu; o pão nosso de cada dia nos daí hoje, perdoai-nos as nossas ofensas, assim como nós perdoamos a quem nos tem ofendido, e não nos deixeis cair em tentação, mas livrai-nos do mal.
Pres: Livrai-nos de todos os males, ó Pai, e dai-nos hoje a vossa paz. Ajudados pela vossa misericórdia, sejamos sempre livres do pecado e protegidos de todos os perigos, enquanto, vivendo a esperança, aguardamos a vinda de Cristo salvador.
O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:
Ass: Vosso é o reino, o poder e a glória para sempre!Pres: Senhor Jesus Cristo, dissestes aos vossos Apóstolos: Eu vos deixo a paz, eu vos dou a minha paz. Não olheis os nossos pecados, mas a fé que anima vossa Igreja; dai-lhe, segundo o vosso desejo, a paz e a unidade.
O sacerdote une as mãos e conclui:
Vós, que sois Deus, com o Pai e o Espírito Santo.
O povo responde:
Ass: Amém.Pres: A paz do Senhor esteja sempre convosco!
O povo responde:
Ass: O amor de Cristo nos uniu!
SAUDAÇÃO DA PAZ
50. Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote acrescenta estas palavras ou outras semelhantes:
Diác: Saudai-vos em Cristo Jesus!
E todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz e a caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro.
FRAÇÃO DO PÃO
51. Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres: Esta união do Corpo e do Sangue de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber, nos sirva para a vida eterna.
Para recitação:
Ass: Cordeiro de Deus, que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós.
Cordeiro de Deus, que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós.
Cordeiro de Deus que tirais o pecado do mundo, dai-nos a paz.
Cordeiro de Deus, que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós.
Cordeiro de Deus que tirais o pecado do mundo, dai-nos a paz.
Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dai-nos a paz.
Pres: Senhor Jesus Cristo, o vosso Corpo e o vosso Sangue, que vou receber, não se tonem causa de juízo e condenação; mas, por vossa bondade, sejam sustento e remédio para a minha vida.
53. O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres: Eu sou o pão vivo, que desceu do céu: se alguém come deste Pão viverá eternamente.
Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha morada, mas dizei uma palavra e serei salvo.
COMUNHÃO
54. O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Que o Corpo de Cristo me guarde para a vida eterna.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Que o Sangue de Cristo me guarde para a vida eterna.
Comunga o Sangue de Cristo.
55. Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
O Corpo de Cristo.
O que vai comungar responde:
Amém.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.
56. Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.
57. Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.
CANTO DE COMUNHÃO
VENHAM, VENHAM TODOS, PARA A CEIA DO SENHOR!
CASA ILUMINADA, MESA PREPARADA, COM PAZ E AMOR
PORTA SEMPRE ABERTA, PAI AMIGO, AGUARDANDO, ACOLHEDOR.
VEM DO ALTO, POR MARIA, ESTE PÃO QUE VAI NOS DAR.
PÃO DOS ANJOS, QUEM DIRIA! NOS FARÁ RESSUSCITAR!
CANTA A IGREJA: O SACRIFÍCIO! QUE, NA CRUZ, FOI SEU INÍCIO!
E, ANTES, JESUS QUIS ENTREGAR: CORPO E SANGUE EM ALIMENTO,
PRECIOSO TESTAMENTO! COMO NÃO NOS ALEGRAR?!
VENHAM, VENHAM TODOS, PARA A CEIA DO SENHOR!
CASA ILUMINADA, MESA PREPARADA, COM PAZ E AMOR
PORTA SEMPRE ABERTA, PAI AMIGO, AGUARDANDO, ACOLHEDOR.
VEM DO ALTO, POR MARIA, ESTE PÃO QUE VAI NOS DAR.
PÃO DOS ANJOS, QUEM DIRIA! NOS FARÁ RESSUSCITAR!
PARA A FONTE EUCARISTIA, VAI SEDENTA A ROMARIA.
VOLTA EM MISSÃO DE TRANSFORMAR! CADA UM E TODO O POVO,
CONSTRUINDO UM MUNDO NOVO. COMO NÃO NOS ALEGRAR?!
VENHAM, VENHAM TODOS, PARA A CEIA DO SENHOR!
CASA ILUMINADA, MESA PREPARADA, COM PAZ E AMOR
PORTA SEMPRE ABERTA, PAI AMIGO, AGUARDANDO, ACOLHEDOR.
VEM DO ALTO, POR MARIA, ESTE PÃO QUE VAI NOS DAR.
PÃO DOS ANJOS, QUEM DIRIA! NOS FARÁ RESSUSCITAR!
58. Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Fazei, Senhor, que conservemos num coração puro o que a nossa boca recebeu. E que esta dádiva temporal e transforme para nós em remédio eterno.
59. O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.
ORAÇÃO PÓS-COMUNHÃO
Pres: Oremos...
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração:
Tornados participantes da mesa celeste, humildemente vos suplicamos, ó Senhor, que pelo poder deste mistério, fortaleçais a vossa Igreja na unidade e na caridade, e sempre salveis a mim, a quem entregastes o dom pastoral, juntamente com o rebanho que me foi confiado.
Por Cristo, nosso Senhor.
O povo aclama:
CERIMONIAL ROMANO
RITO DE COROAÇÃO PAPAL
62. O Santo Padre se assenta, o Proto-Diácono aproxima-se e impõe nele a Tiara Papal enquanto diz:
Cardeal Proto-Diácono: Accipe tiaram tribus coronis ornatam, et scias te esse Patrem Principum et Regnum, Pastorem Orbis in terra, in terra Vicarium Salvatoris Nostri Jesu Christi, cui est honor et gloria in saecula saeculorum.
Cardeal Proto-Diácono: Accipe tiaram tribus coronis ornatam, et scias te esse Patrem Principum et Regnum, Pastorem Orbis in terra, in terra Vicarium Salvatoris Nostri Jesu Christi, cui est honor et gloria in saecula saeculorum.
Ass: Amen.
CANTO
TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM,
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM,
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
ET PORTAE INFERI NON PRAEVALEBUNT ADVERSUS EAM,
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CAELORUM.
TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM,
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
QUODCUMQUE LIGAVERIS SUPER TERRAM,
ERIT LIGATUM ET IN CAELIS,
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CAELORUM.
TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM,
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM,
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
63. Terminada a saudação e o canto, o Santo Padre concede a bênção final.
BÊNÇÃO FINAL
URBI ET ORBI
Pres: O Senhor esteja convosco!
Ass: E com o teu espírito.
Pres: Que os Santos Apóstolos Pedro e Paulo, dos quais no poder e julgamento confiamos, estes intercedam por nós até o Senhor.
Ass: Amém.
Pres: Que por meio das orações e dos méritos da Santíssima Sempre-Virgem Maria, de São Miguel Arcanjo, de São João Batista, dos Santos Apóstolos Pedro e Paulo e de todos os santos, o Deus omnipotente mostre compaixão à vós, e perdoados todos os vossos pecados, Jesus Cristo vos conduza à vida eterna.
Ass: Amém.
Pres: Que o Senhor Todo Poderoso e misericordioso vos conceda indulgência, absolvição, e remissão de todos os vossos pecados, espaço para um verdadeiro e frutuoso arrependimento, o coração arrependendo-se sempre, e a benção da vida, a graça, a consolação do Espírito Santo e perseverança final nas boas obras.
Ass: Amém.
Pres: E que a bênção de Deus Todo Poderoso, Pai + e Filho + e Espírito + Santo desça sobre vós e permaneça sempre.
Ass: Amém.
Pres ou Diác: Ide em paz e que o Senhor sempre vos acompanhe!
O povo responde:
Ass: Graças a Deus.
65. Feita a devida reverência ao altar, retira-se com seus ministros.
CANTO FINAL
SALVE REGINA
SALVE REGINA, MATER MISERICORDIAE
VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE
AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVAE
AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES
IN HAC LACRIMARUM VALLE
EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA, ILLOS
TUOS
MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE
ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI
NOBIS POST HOC EXILIUM OSTENDE
O PIA







